Ποτέ είναι πιο όμορφο το χωριο?

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010


Η Κατάρα του Τράγου


Αθλητικός μύθος, που προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η ομάδα μπέιζμπολ των Σικάγο Καμπς (Chicago Cubs) δεν έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα στις ΗΠΑ από το 1945, ούτε έχει φθάσει στον τελικό από τότε.


Η ιστορία ξεκινά τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα από τον Παλαιόπυργο Αρκαδίας. Ο νεαρός Βασίλης Σιάνης, όπως και χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μας, αφήνει το χωριό του και μεταναστεύει στο Σικάγο για την αναζήτηση καλύτερης τύχης. Δουλεύει σκληρά και το 1934 καταφέρνει να κάνει το «αμερικάνικο όνειρο» πραγματικότητα. Με 205 δολάρια αγοράζει το εστιατόριο «Lincoln Tavern», το μετονομάζει σε «Billy Goat Tavern» και σύντομα γίνεται αντικείμενο συζήτησης με πελάτες την αφρόκρεμα της Πόλης των Ανέμων. Μασκότ του καταστήματος ήταν ο Μέρφι, ένας συμπαθής τράγος, τον οποίο ο ιδιοκτήτης του είχε σώσει από βέβαιο θάνατο, όταν είχε τραυματιστεί σοβαρά, πέφτοντας από το φορτηγό που τον μετέφερε.


Ο Γουίλιαμ Σιάνης, τώρα, είναι ένας αξιοσέβαστος πολίτης του Σικάγου, οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος (το 1944 κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Σικάγο κρέμασε μια ταμπέλα στο μαγαζί του που έγραφε «Απαγορεύεται η είσοδος σε Ρεπουμπλικάνους») και της ομάδας των Σικάγο Καμπς. Είχε δικό του θεωρείο στο «Ρίνγκλεϋ Φιλντ», αλλά και μια μεγάλη παραξενιά. Συνήθιζε να πηγαίνει στο γήπεδο μαζί με τον αγαπημένο του τράγο Μέρφι. Η παραξενιά του αυτή είχε γίνει αποδεκτή από τους φιλάθλους των Καμπς, που θεωρούσαν τον Μέρφι, το γούρι της ομάδας. Μάλιστα, πριν από τα εντός έδρας παιγνίδια των Καμπς, ο Μέρφι έκανε το γύρο του γηπέδου με τον κύριό του, γνωρίζοντας την αποθέωση κάθε φορά.


Ο Οκτώβριος του 1945 ήταν σημαντικός για τους Καμπς. Είχαν φτάσει για 16η φορά σε τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπέιζμπολ, όπως ονομάζουν οι Αμερικανοί το εθνικό τους πρωτάθλημα και με αντιπάλους τους Ντιτρόι Τάιγκερς (Detroit Tigers) διεκδικούσαν τον τρίτο τους τίτλο σε μια σειρά επτά αγώνων. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι το τέταρτο παιγνίδι και οι Καμπς ήταν μπροστά με 2-1 νίκες, έχοντας «σπάσει» μία φορά την έδρα των αντιπάλων τους.


Στις 6 Οκτωβρίου 1945, 42.923 φίλαθλοι γέμισαν το «Ρίνγκλεϋ Φιλντς», για τον τέταρτο αγώνα της σειράς, που θα έκρινε πολλά. Ανάμεσα στους θεατές, ο Σιάνης με τον Μέρφι. Τα πράγματα από την αρχή πήγαιναν στραβά για τους γηπεδούχους. Στην 7η περίοδο (inning), οι αντίπαλοί τους προηγούνταν με 4-1 και ήταν κοντά στην ισοφάριση με 2-2 νίκες.


Εκείνη τη στιγμή, που τα νεύρα ήταν τεντωμένα, βρήκε την ώρα ο Μέρφι να κάνει την ανάγκη του. Σε χρόνο μηδέν, μια δυσάρεστη οσμή απλώθηκε γύρω από το θεωρείο του Σιάνη, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα. Οι επίσημοι άρχισαν να δυσφορούν και να διαμαρτύρονται. Ο Πρόεδρος των Καμπς, Φίλιπ Ρίνγκλεϋ εξοργίστηκε και ζήτησε αμέσως από τους άνδρες ασφαλείας να βγάλουν έξω τον συμπαθή τράγο. Ο Σιάνης το θεώρησε προσβολή και λογομάχησε με τον Ρίνγκλεϊ. Σε κάποια στιγμή ακούστηκε να καταριέται την ομάδα: «Να μην φθάσει ποτέ άλλοτε σε τελικό!» και στη συνέχεια αποχώρησε οργισμένος.


Η κατάρα του φαίνεται να έπιασε. Οι Σικάγο Καμπς όχι μόνο έχασαν το πρωτάθλημα του 1945 (4-3 οι νίκες για τους Ντιτρόιτ Τάιγκερς), αλλά βυθίστηκαν στην αφάνεια για πολλά χρόνια. Οι οπαδοί τους δεν ξέχασαν την «Κατάρα του Τράγου», όπως έμεινε στην αθλητική ιστορία των ΗΠΑ το περιστατικό. Πολλές φορές ζήτησαν από τον Σαμ Σιάνη, που σήμερα διευθύνει την αλυσίδα εστιατορίων «Billy Goat Tavern» του θείου του, να λύσει τα μάγια. Επιστρατεύτηκαν τράγοι, έκαναν τον γύρω του γηπέδου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.


Η ομάδα στην πορεία του χρόνου καλυτέρευσε τις επιδόσεις της, αλλά τελικό δεν είδε ακόμη. Ο «δράστης» της υπόθεσης Γουίλιαμ Σιάνης δεν πάτησε από τότε στο γήπεδο των Καμπς. Αφοσιώθηκε στις επιχειρήσεις του και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 22 Οκτωβρίου 1970.



ΧΕΙΜΩΝΑΣ


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008


ΠΑΛΑΙΟΠΥΡΓΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Το χωριό Παλαιόπυργος βρίσκεται στο νομό Αρκαδίας 27 χιλ. βόρεια της Τρίπολης και 5χιλ. βορειοδυτικά του Λεβιδίου σε μια πτυχή του Τραχέως όρους, στην ευρύτερη περιοχή της Ορχομένιας χώρας. Στα νότια του χωριού βρίσκεται το βουνό Χούμιζα και στα ανατολικά το Λύρκειο όρος. Το χωριό είναι κτισμένος στους πρόποδες του βουνού σε υψόμετρο 560μ. Ανήκει στην επαρχία Μαντινείας. Με την συγχώνευση των Δήμων και Κοινοτήτων αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λεβιδίου με έδρα το Λεβίδι. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από το Λεβίδι και από το Αρτεμήσιο.

Το χωριό κρατά πλέον 130 περίπου μονίμους κατοίκους. Ειδικά από το 1960 η μείωση του πληθυσμού είναι δραματική και οφείλεται στην εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση. Πάγιες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία (ιδίως αμπελουργία) και η κτηνοτροφία. Στο μικρό αλλά γραφικό τμήμα του κάμπου που περικλείεται από τα παραπάνω βουνά εκτείνονται τα χωράφια, τα αμπέλια και τα περιβόλια του χωριού που φθάνουν μέχρι τους πρόποδες.
Η σύνταξη του κειμένου έγινε από τον Ευάγγελο Φίλη